خواست و میل باطنی من یا خواست خدا

این مطلب را از وبلاگ کنگره 60 برداشتم و این مطلب دلیل بر تایید این کنگره نمیباشد . و این جملات دلیل بر رد یا ایراد این کنگره نیز نمیباشد . به هر حال اگر مصرف میکنید مسئولید برای این مشکل کاری انجام دهید . زیرا زود دیر میشه . نویسنده

بسم الله الرحمن الرحیم

درمان اعتیاد - کنگره 60

تاریخ:سه شنبه۲۵/۱۱/۱۳۹۰

اعمال ما همیشه در خطوط تقدیر تاثیر گذارند؛هر کس دارای یک سرنوشت و تقدیری است،اما خواست و چگونگی حرکت ما در این تقدیر نقش بزرگ و پررنگی را بازی می کنند.

اگر گفته میشود برای ورود به کنگره و درمان باید اذنش از سوی خداوند صادر شود،  این اذن  همان خواست و میل باطنی فرد است.

وادیها بعنوان چراغ راه در طول مسیر درمان عمل می کنند و یادگیری و اجرائی نمودن وادیها زمان بسیاری را طلب می کند،و نمی توان گفت که تنها در یک سفر خود می توانیم آنها را هم یاد بگیریم و هم بکار گیریم،مهم این است که ما در مسیر درست قرار گرفته ایم.

 

بدون شک اذن و تقدیر در هر کاری تاثیرگذار است منتهی حرکت فرد و سعی و تلاش او در جایگاهی که قرار گرفته است تاثیر بیشتری دارد.

زمانیکه صحبت از نفس و خواسته هایش میشود،زمانیکه در برابر نفس و خواسته اش قدرت لازم و توانائی فکری و قدرت تشخیص نداریم اصلا به هیچ عنوان نباید در برابر آن خواسته قرار گرفت و مقاومت کرد و نباید سعی کنیم تا به زور از پسش بر بیائیم بلکه باید آن نفس را فریب داد و با وعده دادن او را به بازی گرفت و به آن بدل زد.برای مثال در طول سفر اول فکر گریز بسراغمان می آید نباید در برابرش مقاومت کرد تا حماقتی انجام نداد بلکه باید به طور مسالمت آمیز با آن کنار آمد ولی زمانش را به تعویق انداخت،نمی توانیم در برابر این وسوسه به طور قطع نه بگوئیم چرا که در طول سفر اول و ابتدای راه با گفتن قاطعانه آن نه حالمان بد میشود؛زمانی می توان بطور قطع به آن نه گفت که دانائی و آگاهی پشتوانه کلاممان و آن نه گفتن باشد.

وعده دادن و بدل زدن در هر موردی در زندگی ما نقش بزرگی را ایفاء می کند؛و گاهی اوقات با همین وعده دادن و بدل زدن می توان به راحتی نفس اماره را خنثی کرد.

اگر در ابتدای مسیر درمان بخواهیم در مقابل نفس قرار بگیریم نمی توانیم چون شناختی نسبت به آن و ماهیت خواسته هایش نداریم و بایستی شناخت کامل از نفس و خواسته هایش بدست آوریم تا بتوانیم با آن روبرو شویم.

هر کدام از ما در هر شرایط و جایگاهی که هستیم درست عین عدالت می باشد؛اما چگونگی کار ما و قدمهایمان در این عدالت تاثیر گذار است.و آن مهم است که من چگونه می توانم شرایط را تغییر دهم،سعی و تلاش ما است که به ما کمک می کند تا به عدالت برسیم.

قدرت مطلق تمام امکانات و شرایط را در اختیار ما گذاشته؛منتهی ما قادر به دیدن آنها نیستیم،اگر انسان بتواند موقعیت و شرایطی بدتر از آنچه که خود در آن قرار دارد را ببیند آنوقت می تواند خود قضاوت کند و عدالت خداوند را درک کند.

http://congress60.org/FaIR/

http://nfarahanilejion60.blogfa.com/post-623.aspx

/ 0 نظر / 24 بازدید