اعتیاد و آنچه در مورد اعتیاد باید دانست .

عوامل زمینه ساز مستعد کننده اعتیاد

اعتیاد یک بیماری زیست شناختی، روانشناختی و اجتماعی است عوامل متعددی در ایدئولوژی سوء مصرف و اعتیاد موثر هستند که در تعامل با یکدیگر منجر به شروع مصرف و سپس اعتیاد می شوند. عوامل موثر بر فرد، محیط فرد و کلیه علل و عوامل درهم بافته ای هستند که بر یکدیگر تاثیر می گذارند. درک کلیه علل و عوامل زمینه ای موجب می شود تا روند پیشگیری، شناسایی، درمان و پیگیری به طور هدفمند طرح ریزی شود.
بنابراین، آشنایی با عوامل زمینه ساز مستعد کننده در مقابل آن از دو جهت ضرورت دارد:
1- شناسایی افراد در معرض خطر اعتیاد و اقدامهای پیشگیرانه لازم برای آنان؛
2- انتخاب نوع درمان و اقدامهای خدماتی، حمایتی و مشاوره ای لازم برای معتادان.
عوامل مخاطره آمیز
عوامل مخاطره آمیز مصرف مواد شامل عوامل فردی، عوامل بین فردی و محیطی و عوامل اجتماعی است.
عوامل مخاطره آمیز فردی
□ دوره نوجوانی
□ استعداد ارثی
□ صفات شخصیتی:
● صفات ضد اجتماعی
● پرخاشگری
● اعتماد به نفس پایین
□ اختلالهای روانی:
● افسردگی اساسی
● فوبی
□ نگرش مثبت به مواد
□ موقعیتهای مخاطره آمیز:
● ترک تحصیل
● بی سرپرستی
□ تاثیر مثبت مواد بر فرد

عوامل مخاطره آمیز بین فردی و محیطی
□ عوامل مربوط به خانواده:
● غفلت از فرزندان
● وجود الگوی نامناسب در خانواده
● خانواده آشفته
□ عوامل مربوط به دوستان:
● دوستان مصرف کننده مواد
□ عوامل مربوط به مدرسه:
● فقدان محدودیت
● فقدان حمایت
□ عوامل مربوط به محل سکونت:
● شیوع خشونت و اعمال خلاف


عوامل مخاطره آمیز اجتماعی
□ فقدان قوانین و مقررات جدی ضد مواد مخدر
□ بازار مواد
□ مصرف مواد به عنوان هنجار اجتماعی
□ کمبود فعالیتهای جایگزین
□ کمبود امکانات حمایتی، مشاوره ای و درمانی
□ توسعه صنعتی، محرومیت اجتماعی- اقتصادی
-----------------------------------------------------------------------------------

طبقه بندی مواداعتیاد آور

مواد مخدر را به اعتبارات متعددی می توان طبقه بندی کرد. مثلا اگر آنها را به طبیعی، نیمه مصنوعی و مصنوعی گروه بندی کنیم، یا از نظر تاریخ کشت یا آشنایی بشر با آنها، کشف و ساخت دسته بندی کنیم، یا در دو گروه، یعنی گروه مواد مخدری که مصرف پزشکی دارد. یا گروه مواد مخدری که مصرف پزشکی ندارد، دسته بندی شوند، همه درست بوده، ولی در عین حال هیچیک طبقه بندی یا تعریفی جامع و مانع نمی باشند. اگر چه متخصصیــن، طبقه بندی هایی از جنبه های علمی و تجربی ارائه داده اند ولی بهترین نوع گروه بندی از طرف سازمان بهداشت جهانی به عمل آمده که طبقه بندی مواد از جهت تاثیر آنها بر انسان است . این طبقه بندی به صورت زیر می باشد:

توهم زاها (Hallucinations)
□ کانابیس یا شیره گیاه شاهدانه (CANNABIS)
مواد مخدر
□ سستی زاها (مسکنها – خواب آورها)
□ آرام بخش ها
□ چسب و مواد فرار (مواد استنشاقی)
□ محرک ها
□ الکل ، توتون و قهوه = (Neglected Invisible Drugs)


-------------------------------------------------------------------------------------

امروز تو همشهری خوندم که دسته چهارم مواد مخدر هم به ایران رسیده
قرص هایی ارزان قیمت و به شکل آدامس در بسته هایی به شکل آدامس که زیر زبانی هم مصرف میشه
به نظر من هر چی طریقه مصرف راحت تر باشه ،شیوع اون بین نو جوان ها بیشتره
خدا به داد خانواده هاشون برسه


------------------------------------------------------------------------------------

انواع مواداعتیاد آور

□ تریاک (Opium)
□ مورفین (Morphine)
□ هروئین ( Heroin)
□ متادون (Methadone)
□ ماری جوانا
حشیش
□ کوکایین وکراک
□ توتون و دخانیات (نیکوتین Nicotine)
□ قهوه (کافئین)
□ ال.اس.دی (LSD)
□ 4- برومو 5,2 دی متوکسی فنتیلامین
□ اکستاسی (MDMA)
□ داروهای تجویزی (Prescription Drugs)
□ الکل (Alcohol)


---------------------------------------------------------------------------------
تریاک چیست و چگونه بدست می آید؟
تریاک به شکل ماده قهوه ای تیره رنگ به گونه دلمه شده مانند پلاستیک وجود دارد. تریاک شیره الکالویید داری است که از تیغ زدن گرز خشخاش (تصویر شماره 1)و لخته شدن شیره خشخاش نارس بدست می آید. تخمدان حاوی دانه های خشخاش، بیضی شکل است که گلبرگهای صورتی رنگ دارد. وقتی این گلبرگها رو به پژمردگی می رود، با تیغ زدن تخمدان نارس، عصاره شیری رنگی شروع به تراوش می کند که در مجاورت هوا به صورت (دلمه) شده پس از گذشت یک شبانه روز به رنگ قهوه ای و گاهی سیاه در می آید و به حالت صمغی چسبیده بر جدار خارجی تخمدان باقی می ماند که آن را تراشیده و جمع آوری می کنند.
این گیاه را در انگلیسی ((Papaver Somniferom)) و خشخاش را ((Poppy)) و در فارسی کوکنار و دانه های خشخاش را به انگلیسی ((Poppy Seeds)) و صمغ جمع آوری شده را تریاک که از تریاکا (Theriaca) یونانی گرفته شده و در عربی افیون، ابیون، تریاق، دریاق و در انگلیسی ((Opium)) می نامند، ابیون یا افیون نیز از ریشه یونانی اپیون ((Opion)) اقتباس شده است.

تاریخچه تریاک
بوته خشخاش از گیاهان آسیای صغیر بوده است. (مارسل گرانیرد وایه) (Marcel Granin Doyeux) معاون سابق بخش کنترل مواد مخدر در سازمان ملل متحد، متخصص و دارو شناس و نزوئلایی در این باره گفته است که:
(در لوحه های سومری متعلق به سه یا چهار هزار سال پیش از میلاد مسیح مطالبی پیرامون گیاه تریاک نوشته شده و آن را (گیاه شادی بخش) نامیده اند. متون آشوری، مصری و یونانی در مورد استفاده تریاک در زمانهای قدیم مطالب بسیاری دارند).
در کتاب ادیسه هومر آمده است که (النا) (Elena) همسر شاه (منلائو) شربتی به (تلماکو) (Telemaco) داد. از جستجوی بی حاصل پدر غمگین بود، (مروفه) (Morfer) خدای رویا و خیال در داستانهای اساطیری یونان – گل خشخاش بدست می گیرد.
هرودت، ارسطو و هیپوکرات در کتابهایشان از تریاک بسیار سخن گفته اند. زنان مصری از شربت تریاک برای فرونشاندن خشم و تسکین غم استفاده می کرده اند، از زمان (ارسطو) تا (ویرژیل) شاعر رومی و دیگر نویسندگان یونان و رم همواره از خشخاش و تریاک سخن گفته اند. صحبت از آن، در قرون وسطی نیز ادامه یافت.
برخی مطالعات نشان می دهد، این ماده در قرن هشتم (میلادی) در هند رایج شده و عده ای عقیده دارند، سابقه استفاده از آن در هند به دروازه قرن قبل از لشکر کشی اسکندر مقدونی می رسد.
به نظر می رسد اولین ترکیب دارویی تریاک در قرن 16 میلادی به دست آمد و آن را به نام کاشف سوئیسی اش نامیدند که دکتر پاراسلوس بود.(Claudanum Para cel si), (Dr. Paracelsus)
یک پزشک انگلیسی به نام توماس سیدنهام (Thomas Sydenham) که افلاطون انگلستان نامیده شده، نیز در قرن هفدهم م. داروی جدیدی را با تریاک تهیه کرد.
در قرن نوزدهم م. بسیاری دیگر از فرآورده های آن ( مورفین ، کدئین و... ) کشف گردید.
گیـــــاه خشخاش از ناحیــــــه آسیای صغیر به یونان منتقـــــل شده، اگـــــر چه در بعضـــی منــــابع آمــــده است که در اروپـــــا مجـــــارها اولین ملتی هستند که با گیاه خشخاش آشنا شده اند و گیاه شناسان این کشور، این آشنایی را از هزار و دویست سال قبل از میلاد به بعد می دانند. ولی هومر شاعر نابینا و حماسه سرای یونانی که احتمالا 600 سال قبل از میلاد می زیسته در آثار خود از گل خشخاش یاد می کند که در باغهای شهر روم کشت می شده و چون یونانیان زمان سقراط یعنی حدود چهار صد سال قبل از میلاد از تاثیرات طبی تریاک سخن گفته اند، می توان گفت که حداقل آشنایی یونانیان با تاثیرات طبی مخدرها به چند صد سال قبل از میلاد مسیح بر می گردد
بقراط در چهار صد سال قبل از میلاد مسیح و نئوفراست در همان تاریخ از تریاک برای درمان اسهال و رفع درد استفاده می کرده اند.
از نوشته های پاپیروس بر می آید که مصری ها از زمانهای قدیم (اپیوم) استعمال می کرده اند و اسم (Thebaica) مشتق از شهر (Thebes) است که در آنجا خشخاش نیز می کاشتند.
در ژاپن تا قرن پانزدهم میلادی گیاه خشخاش کشت نشده بود، در دایره المعارف بریتانیکا آمده که تریاک در قرن هفتم قبل از میلاد مسیح در چنین کشت می شده و به وسیله ترکها و عربها در قرون 6 و 7 به چین برده شده و تا قرن هفدهم میلادی برای تسکین دردها و به طور محدود مورد استفاده بوده است. در قرن هیجدم م. مصرف دارویی تریاک در دنیا حدود 1700 تن بود.
تریاک خام (طبیعی) به صورت گلوله، چانه، قرص، قالبی، آجری و حتی به صورت پودر عرضه می گردید و در قدیم برای تسکین درد به طور مایع و جامد استفاده می شده است.
در ایران، پزشکان عالی قدری مانند شیخ الرییس ابوعلی سینا (370 – 427 ه. ق) و ابوبکر محمد بن زکریای رازی (251- 313 ه. ق) از تریاک در مواد گوناگون بیماری ها استفاده کرده اند و در اشعار شعرایی که پس از این دو دانشمند می زیسته اند، به موارد طبی تریاک اشاراتی شده است.
اگر چه خوردن تریاک در چیــــن معمول بود، ولی دود کردن و کشیدن تریاک از آمریکای شمالی به چین رسید و رایج گردید. بعضی از مــــردم تــــریاک را با توتون مخلوط می کردند، و بزودی کشیدن تریاک به حدی بین مردم گسترش یافت و عمومی شد، که حتی به درباریان هم سرایت کرد و به عنوان یک مشکل بزرگ اجتماعی چین در آمد که در سال 1729 م. توسط امپراطور (یانگ چینگ، 1735 – 1723 م.) ممنوع اعلام شد.
فروش و کشیدن تریاک ممنوع گردید و موقتا به تجارت تریاک لطمه زد. با وجود این لطمه، کمپانی انگلیسی هند شرقی به کشت تریاک در ایالت بنگال هند ادامه داده و آن را در سال 1775 م. به وسیله (نارکی وارن هستینگ) که از صورت یک کارمند ساده به حکمرانی کلیه املاک انگلیس در هند رسیده بود، در انحصار خود گرفت و او این ماده را با نرخی ارزان و مقدار فراوان عرضه می کرد.
کمپانی ، خود مستقیما در چین فعالیت فروش نداشت و تریاک را به بازرگانان بزرگ و خصوصی چین در ساحل تحویل می داد و بازرگانان یاد شده آن را در بازارهای چین به فروش می رساندند، و در ازای فروش تریاک، طلا و نقره و گاهی هم چای، کتان، ابریشم به نمایندگان کمپانی تحویل می دادند.
مقدار تریاکی که کمپانی یاد شده در سال 1729 م. به چین داده، 200 صندوق بود که در سال 1767 م. به 1000 و در سال 1820 م. به 10000 و از 1830 تا 1838 م . به 40000 صندوق افزایش یافت.
در ماه مارس 1839 م. امپراطور وقت، (لین چه هسو) را که مردی قاطع بود به کانتون فرستاد و او پس از گفتگوهای بی نتیجه با تجار خارجی و چینی دستور داد بیش از 20000 صندوق که حاوی حدود یک میلیون و نیم کیلو تریاک بود، مصادره شود. صندوقها را به ساحل بردند و (لین) شخصا در میان ابراز احساسات مردم، آنها را آتش زد، آتشی که 20 روز روشن بود.
به موازات انگلیس ها و همراه با آنها پرتغالیها و دیگر کشورهای غربی حتی ایالات متحده آمریکا از ترکیه و هند تریاک تهیه کرده و به تجارت آن در چین می پرداختند. مشکل تریاک سرانجام منجر به جنگهای تریاک در سالهای 42- 1839 م . و 60- 1856 م. شد.
در فاصله جنگ های اول و دوم، تجارت تریاک در چین از 50000 به 60000 صندوق افزایش یافت.
در ســــال 1907. (چینگ) توانست جلوی ورود تریاک را به داخل چین بگیرد و تا سال 1917 م. ورود تــریاک از هند به چین ممنوع بود ولی چینی ها خود مبادرت به کشت خشخاش در داخل کشورشان کردند.
با وجود ممنوعیت هـــای فرمانروایان چین، در اوایل جنگ جهانی اول باز هم بیش از هفتاد میلیون کیلو تریاک وارد چین شد.
گویا در سال 1937 م. حدود 4 میلیون نفر چینی به تریاک معتاد بوده اند که نامشان ثبت شده بود و در سال 1938 م (مائو) رهبر حزب کمونیست چین می شود.
در دهه های 1940 تا 1980 م مبارزه شدید علیه اعتیاد و درمانهای اساسی و گسترده برای معالجه اعتیاد در چین جریان داشته و این کشور تجربیات با ارزشی در این زمینه دارد.
هم اکنون در ناحیه یونتان در جنوب غربی چین که در مجاورت برمه، لائوس و تایلند (مثلث طلایی) قرار دارد، کشت خشخاش برای استفاده دارویی مجاز است و همین امر موجب بقای اعتیاد در این ناحیه شده و ضمنا گزارش شده تریاک از این منطقه تا حدودی به صورت غیر قانونی از بنادر چین به هنگ کنگ و غیره قاچاق می شود.

تاریخچه تریاک در ایران
در ایران کشت تریاک در دوره سلسله صفویه برای مصرف داخلی که در ایران گسترش سرسام آوری داشته، تا حدی که بعضی از پادشاهان این سلسله هم معتاد بودند، ولی با دقت در اشعار شعرای پیش از این تاریخ گویا ایرانیان پیش از این دوره هم تریاک خواری داشته اند.
تاورنیه و شاردن که در زمان صفویه از ایران دیدن کرده اند، می نویسند: (خوردن تریاک و کوکنار در ایران رایج است).
فریر (Freyer) طبیب و جراح کمپانی انگلیسی هند شرقی که در سال 1087 ه. ق از ایران دیدن کرده، در سفر نامه خود می نویسد: "ایرانیها هر وقت بخواهند کیفور شوند، تریاک مصرف می کنند" و اضافه می نماید: " که معتادین می توانند مقدار زیادی از این ماده مصرف کنند بدون آنکه ناراحتی پیدا نمایند و آنها حالتی شبیه به مستی پیدا می کنند و در بین آنان ضرب المثلی وجود دارد که می گویند: در کرمان از هر سه نفر چهار نفرشان تریاکی هستند".
استعمار انگلیس پس از به زانو در آوردن هند، بر آن شد که میان لندن و هندوستان خط ارتباطی تلگراف برقرار کند و برای این هدف می بایست از ایران بهره می گرفت. بنابراین، موضوع را به ناصر الدین شاه گوشزد کرد و آن را عملــی ساخت و از این رو سیم بانان و کارگران هندی خط ارتباطی، از بزرگترین عوامل گسترش و آمــــوزش تریاک کشی در ایران گردیدند و خراسان دروازه تریاک کشی شد، به طوری که از سال 1230 ه. ش پیشقراولان قاچاقچیان این ماده مخدر در لباس دراویش هندی در خراسان و کرمان پراکنده شدند و به تریاک کشی پرداختند.
این سوداگران انگلیسی بودند که از یکسو به طور غیر مستقیم سعی در تشویق کشت و تولید بیشتر تریاک نموده و از سویی دیگر تریاک کشی را در سطح گسترده ای در سراسر ایران گسترش دادند تا بتوانند سلطه خود را در کشور های تحت استعمار بیشتر کنند.
بنابراین همراه با رشد استعمار در جوامع در حال توسعه، کشت خشخاش و اعتیاد به تریاک نیز در روستــاهای ایران متداول گشت و خرید و فروش آن معمول گردید و از آنجا که انگلیسی ها تریاک ایران را به قیمت خوبـــی می خریدند، کشاورزان دست از کاشت گندم و دیگر محصولات کشاورزی کشیدند و قسمت زیادی از کشتزارهای گندم را به کشت خشخاش اختصاص دادند، به طوری که تریاک به صورت یکی از مهم ترین کالاهای صادراتی ایران در آمد.
ماژوری نومی مورخ انگلیسی در این مورد در کتاب (شرق میانه) می نویسد: " از 26 ولایت ایران در 18 ولایت آن تریاک کاشته می شود و........".
از طرفی برای کشت خشخاش کشاورزان و کارگران هنگام گرفتن شیره خشخاش از آن می خوردند و به آن عادت می کردند. سرانجام در 1329 ه. ش رژیم وقت به منظور کنترل تریاک و در واقع حفظ منابع مادی خود قرارداد "انحصار تریاک" را به تصویب می رساند. هر چند این قانون ظاهرا در جهت کاهش میزان مصرف این ماده و مبارزه با آن وضع گردیده بودن ولی عملا مردم را به تریاک کشی دعوت و تشویق می نمود، زیرا در بخشی از این قرارداد مقرر گردیده بود که دولت موظف است سوخته تریاک را پس از مصرف، جمع آوری کند و در ازای هر مثقال سوخته تریاک مبلغی هم به عنوان حق الزحمه به تحویل دهنده پرداخت نماید. بدین گونه ملاحظه می گردد که چگونه استعمار خارجی و ایادی داخلی آن در تار و پود این ملت رخنه می کنند و مردم را به اسارت مواد مخدر در می آورند.
در سالهای جنگ جهانی دوم و پی از آن قاچاق مواد افیونی و اعتیاد به آن رواج بیشتری پیدا می کند، تا آنکه در سال 1334 ه. ش قانون منع کشت خشخاش و جلوگیری از مصرف غیر طبی تریاک از تصویب مجلس گذشت و در سال 1348 دولت وقت، قانون منع کشت خشخاش را لغو کرده و قانون کشت محدود خشخاش و سهمیه کوپن تریاک را جایگزین آن نمود. ولی کلیه اقدامات دولت وقت، ظاهری بود و رژیم نه تنها سعی جدی در از بین بردن و حتی محدودیت آن اعمال نمی داشت، بلکه عوامل استعمار خارجی و داخلی نیز به نوعی در گسترش اعتیاد می کوشیدند.
آنچه قابل ذکر می باشد این است که در سال 1311 ه. ش. (زمان سلطنت رضا خان) هشت شیره کش خانه به طور رسمی در محله باغ فردوس کنونی دایر بود که نام آنها را دارالعلاج یا شفا خانه گذاشته بودند!!
خلاصه آنکه استعمال تریاک در دوران قاجاریه، در زمان خاندان (پهلوی) گسترش یافت و علاوه بر تریاک، مصرف هرویین نیز معمول شد که این ماده را در حدود سال 1960 م. (1339 ه. ش) یک دارو ساز ایرانی از آلمان به ایران آورد.
انواع تریاک
1- تریاک خام, که عبارت از شیره خودبخود غلیظ شده گرزهای خشخاش است که بدون توجه به میزان آن, جز برای بسته بندی و ارسال, دستکاری دیگری در آن نشده باشد. ( تصویر 1 )
2- تریاک عمل شده (پرورده), طبق تعریف لاهه, تریاک پرورده محصولی است که از تریاک خام با یک رشته عملیات مخصوص حل کردن, جوشاندن, بودادن و تخمیر بمنظور تبدیل آن به عصاره برای استعمال غیر طبی تهیه می شود. ( تصویر 2 )
3- تریاک پزشکی, تریاکی که مقدار آن (دوز) مشخص بوده و برای مصارف درمانی و پزشکی کاربرد دارد. و در صنایع داروسازی هر کشوری آن را بصورت گرد یا دانه های ریز درآورده و یا با مواد بی اثر مخلوط کرده و مورد مصرف قرار می دهند.

مشتقات تریاک
در تریاک حدود 25 نوع آلکالوئید وجوددارند که 6 نوع آن بیشتر از بقیه در تریاک یافت می شوند که عبارتند از : مورفین (3 تا 23درصد), کدئین (5/0درصد), پاپاورین (1/0درصد), نارسئین(1/0درصد), نارکوتین (7درصد), تبائین (3/0درصد).
هرچه مقدار مورفین موجود در تریاکی بیشتر باشد می گویند آن تریاک دارای مرغوبیت بیشتری است. مقدار مورفین در تریاکهای بازرگانی 6 تا 14 درصد می باشد.

نحوه مصرف تریاک
تریاک به صورت خوردن، کشیدن یا تزریقی مورد مصرف قرار می گیرد. تریاک از نظر طبقه بندی فارماکولژی، تضعیف کننده فعالیتهای سلسله اعصاب مرکزی است.

علائم مصرف تریاک
مهمترین علائم مصرف تریاک و مشتقات آن عبارتند از : 1- خواب آلودگی با حضور ذهن, 2- تسکین درد, 3- انبساط خاطر و آرامش, 4- احساس گنگ و مبهم به زمان و مکان, 5- بخواب رفتن با آرامش و تخیلات مطبوع, 6- سستی اراده و ضعف حرکات فعاله و 7- کاهش امیال جنسی.

--------------------------------------------------------------------------------------

.رواج مصرف قرص هاى روانگردان در بین جوانان تهرانى

قیمت قرص های‌ اکس در ایران در حال حاضر حدودا بین هزار و ۵۰۰ تا چهار هزار تومان است "
هر نیم ساعت یکی، بالاش هم سیگار؛ اینجوری قرص می ترکد. بعدش می ری بالا. اگه بخوای خوب اثر کنه، باید یه جای گرم باشی که قشنگ عرق کنی. خودم تجربه نکردم، اما اونهایی که خورده اند می گن اگه انرژی ات رو تخلیه نکنی، ممکنه خطرناک باشه."
اشکان،‌ جوان بیست ساله ای که دوران سربازی اش را می گذراند، این خاطره را از مصرف قرص های توهم زا توسط دوستانش تعریف می کند. قرص هایی که چهار، پنج سالی است در ایران رواج جدی پیدا کرده است.
امیر محمد پیام، روان شناس و محقق، مواد مخدر را به طور کلی به سه دسته مخدرها، توهم زاها، توان افزاها یا محرک ها تقسیم می کند.
"دسته مخدرها مانند تریاک، هروئین و مرفین از جمله موادی هستند که ریشه طبیعی شان خشخاش است و به صورت شیمیایی و صنعتی به گونه ای تهیه می شوند که روی گیرنده های مرفین مغز مؤثر باشند."
"دسته دوم مواد اعتیاد آور، توهم زاها هستند. تعدادی از آنها ریشه طبیعی دارند مثل حشیش، گرس و بنگ. تعدادی هم ریشه شیمیایی دارند مانند آمفتامین ها،باربیتوراتها، متاآمفتامین ها (که اکستازی جزو این گروه است) و داروهای روانگردان شیمیایی دیگر مثل ال.اس.دی، اسپید یا شیشه. این مواد مستقیم روی مغز تأثیر می گذارند و هدف اصلی تأثیرگذاری آنها ‘فکر’ مصرف کننده است."
"و دسته سوم مواد اعتیادآور هم محرک ها هستند که برخی طبیعی هستند مثل کوکائین و برخی دیگر صنعتی و شیمیایی هستند مثل کرک."
نادر که الان سی سالش شده، چهارسال پیش قرص اکس را که از دسته توهم زاهاست مصرف کرده است: "با دوستانم رفته بودیم شمال. قرص ها را کنار دریا مصرف کردیم؛ احساس می کردیم دریای خزر یک برکه کوچک است. می خواستیم داخلش شیرجه بزنیم. البته چون کم مصرف کرده بودیم، خیلی زود سرحال آمدیم؛ آنهم موقعی بود که یکی از بچه ها، داشت آرام آرام توی همون برکه غرق می شد."
مصرف یک ماده توهم زا چه حسی دارد؟
"اشک خدا مثل پماد می ماند، اگر مقدار کمی اش را روی پیشانی ات بمالی، ۲۴ تا ۴۸ ساعت می ری توی اورانوس". محمد، جوان بیست ساله ای که بعد از گرفتن فوق دیپلم به سربازی رفته، این را به عنوان مثالی از تاثیرات قرص ها و مواد توهم زا می گوید.
به دلیل اثر گذاری این قرص ها بر قسمت‌های شنوایی، بینایی و حرکتی مغز و ایجاد اختلال در این بخش ها، سقوط از بلندی، توهمات افراد، رقص‌های طولانی و بیداری‌های طولانی مدت که تا ۷۲ ساعت به طول می ‌انجامد، طبیعی به نظر می رسد
رویا نوری، مسئول واحد تحقیقات اجتماعی موسسه داریوش
آرش، بیست و شش ساله، معمولا گرس مصرف می کند، اما تجربه دیگری هم دارد: "دکس شبیه شربت سینه است. ۶ – ۷ تا شیشه اش را نیم ساعت به نیم ساعت می خورند و تا دو روز حالت خستگی و لختی دارند. رضا، دوستم که فیلمبردار تلویزیون است تعریف می کرد که یک شب از سر صحنه فیلم برداری خانه دوستش می رود و دکس می زند،‌ بعد احساس می کند که همزمان، هم در منزل دوستش بوده و هم سر صحنه فیلمبرداری . نمی توانسته تشخیص دهد که بالاخره تصمیم گرفته به خانه دوستش برود و الان آنجاست یا اینکه سر صحنه مانده است".
آرش همچنین از انواع دیگر این قرص ها اسم می برد و می گوید: "بنز و میتسوبیشی از دیگر قرص های توهم زا به شمار می روند؛ بنز قسمت عاطفه در مغز را حساس تر می کند؛ جوان ها از آن برای ارتباطات جنسی استفاده می کنند. تاثیرش آنقدر قوی است که در یک مهمانی دو تا پسر خورده بودند و از هم لب می گرفتند".
محمد از دوست سی ساله ای تعریف می کند که در یک مهمانی با عینک شکسته دیده بودش: "پرسیدم چی شده؟ گفت یک بار که اکس زده بودم، ستاره های آسمان را می دیدم که برق می زنند. در بین آن ها یک ستاره دایم در حرکت بود و من می خواستم بگیرمش. دنبالش می رفتم، ستاره هم فرار می کرد، بعد خوردم ستون وسط اتاق و عینکم شکست".
قرص ها چگونه توهم می آفرینند؟
بسیاری از جوانان قرص های توهم زا را در پارتی ها و مجالس خصوصی مصرف می کنند
ویکی پدیا، دانشنامه آزاد اینترنتی، درباره تاثیرات مواد توهم زا نوشته: "از علائم مصرف این مواد، خطوط رنگینی است که به هنگام بسته شدن چشم‌ها در منطقه ی بینایی پدیدار شده و حرکت می‌‌کنند. همین خطوط ممکن است به صورت اشباح و رویدادهای نامفهومی در نظر بیمار پدیدار گردد یا چهره افراد و سمبل‌های رویایی دیگر را به خود بگیرد".
"اگر مصرف کننده ال.اس.دی چشم‌هایش را باز کند، رنگ‌ها را اشباع ‌شده ‌تر خواهد دید. عمق تصاویر و اشیاء در نظرش تشدید خواهد شد و بعد تصاویر طولانی تر می‌شود. اشیای ثابت ممکن است در نظرش به حرکت در آیند و به عمق کابوس ‌های مختلف خواهد رفت و گاهی‌ چیزهایی پیرامون خود خواهد دید که سایرین توان دیدن آن را ندارند."
امیر محمد پیام، روان شناس، در گفت و گو با سایت اینترنتی تبیان از همین اثرات به زبان دیگری می گوید: "وقتی مواد توهم زا و روان گردان وارد خون می شوند با افزایش قند خون و تپش قلب و به طور کلی با تأثیر بر سیستم سمپاتیک، موجب افزایش عملکرد قوای جسمانی می شوند. به همین خاطر وقتی اکس مصرف می کنند تمایل به تحرک، رقص و پایکوبی دارند".
"در دسته آمفتامین ها با تأثیراتی نظیر افزایش تحرک، روابط راحت تر و رفتارهای پرخطر جنسی روبروییم. اثرات تصنعی نشاط آور قرص اکستازی Ecstasy (قرص اکس)، ۲۰ تا ۴۰ دقیقه بعد از مصرف شروع می شود. حداکثر اثر قرص ۶۰ تا۹۰ دقیقه بعد از استفاده از آن است و بعد از گذشت زمان کوتاه ۳ تا ۵ ساعت، اثرات آن رو به کاهش می رود."
بهروز، بیست و سه ساله هم از تجربیات دوستانش در این زمینه تعریف می کند: "مهربونت می کنه، باعث می شه خیلی حرف بزنی، مردمک چشم رو باز می کنه، برای همین از نور بدت می آد. روابط جنسی رو تشدید می کنه، با موسیقی حال می کنی".
علاوه بر اثرات گفته شده، خارش، کاهش اشتها، افزایش فشار خون، لرزش، سردرد، تهوع، تعریق و فرو رفتن به حال اغما از تاثیرات منفی مصرف این مواد به شمار می رود.
"فوقش مرگ"
یک بار که اکس زده بودم، ستاره های آسمان را می دیدم که برق می زنند. در بین آن ها یک ستاره دایم در حرکت بود و من می خواستم بگیرمش. دنبالش می رفتم، ستاره هم فرار می کرد، بعد خوردم ستون وسط اتاق و عینکم شکست
یک مصرف کننده قرص های توهم زا
چند سال پیش بود که روزنامه ها از خودکشی جوانی از یکی از برج های شهرک غرب سخن گفتند. اما دوستانش می گفتند که او تنها یک اشتباه کرده بود و آن این که فاصله طبقه خودشان تا زمین را به اندازه یک پله فرض کرده بود و ... آنها گفته اند او قرص اکس مصرف کرده بود.
روزنامه هموطن سلام از قول رویا نوری، مسئول واحد تحقیقات اجتماعی موسسه داریوش در مورد این نوع تاثیر گذاری می نویسد: "به دلیل اثر گذاری این قرص ها بر قسمت‌های شنوایی، بینایی و حرکتی مغز و ایجاد اختلال در این بخش ها، سقوط از بلندی، توهمات افراد، رقص‌های طولانی و بیداری‌های طولانی مدت که تا ۷۲ ساعت به طول می‌انجامد، طبیعی به نظر می رسد".
با این حال زهیر معتقد است: "کسی که از روی برنامه مواد مخدر و توهم زا مصرف کند، ظرفیتش هم بالا می رود".
آرش هم در مورد گرس به عنوان ماده محرکی که خودش مصرف می کند، اعتقاد دارد: "یک انرژی در مغز آزاد می کند و تحولاتی ایجاد می کند که حواس آدم حساس تر و تحریک می شود. من در طبیعت و کویر گردی ازش استفاده می کنم".
البته او تاکید می کند که این مواد "بسته به نوع ‘تفکر’ فرد استفاده کننده، اثر متفاوتی هم دارد. برای فردی حتی ممکن است به بد تریپ شدن اش منجر شود؛ یعنی احساس های درونی بد در او بروز پیدا کند. اما این حالت کمتر رخ می دهد".
با این حال اخبار درج شده در روزنامه ها، حکایت از خطراتی دارد که گاه مصرف کننده این مواد را تا مرگ هم با خود می برد.
آسیب های جسمی روانی
خطرات مصرف اکستازی:
احساس خستگی و افسردگی تا چند روز پس از مصرف
خطر برافروختگی و احساس گرمای شدید و کم شدن آب بدن
مشکلات کبدی و کلیوی
احتمال صدمه به اعصاب منتهی به مغز
تحقیقات علمی نشان می دهد که عوارض خطرناک مصرف قرص های توهم زا، همیشه باقی می ماند، به طوری که فرد در معرض انواع آسیب های جسمی و روانی قرار می گیرد. بلافاصله پس از مصرف قرص، ممکن است فرد دچار گرفتگی عضلات، تاری دید، تعریق و لرز شدید، قفل شدن دندان ها، افزایش فشار خون و ضربان قلب، افزایش درجه حرارت بدن، تهوع و کاهش اشتها و حتی گاهی غش و مرگ شود. مواردی از مرگ ناگهانی بلافاصله پس از مصرف قرص نیز شنیده شده است.
مصرف آب زیاد که یکی از آثار جانبی برخی قرص هاست، بعد از خوردن قرص ممکن است فرد را به کام مرگ بکشد. بر اساس مطالعات جدید، مصرف اکستازی باعث افزایش هورمونی می شود که این هورمون موجب تجمع آب در بدن می گردد. آب اضافی منجر به تورم مغز و آسیب بافت مغز شده و فرد را به کما می برد و بعد از چند روز حتی می تواند منجر به مرگ شود.
برخی تئوری های عجیب هم درباره مصرف این گونه مواد مطرح می شود، از جمله آرش می گوید: "یکی از دوستانم اکس را با چتامین (قرص مربوط به بیماری های اسب) مخلوط کرده بود و از طریق دماغ چند کام کشیده بود. اینجوری اثر اکس چند برابر می شود. در این حالت با عده ای دیگر از دوستانش، سرهایشان را به هم چسبانده بودند و احساس کرده بودند امواج مغزشان به هم منتقل می شود"
اشکان هم معتقد است قرص های تقلبی باعث مرگ می شوند نه خود این مواد. او همچنین از راه هایی صحبت می کند که می شود از عوارض جانبی آن جلوگیری کرد: "باید بالاش آب بخوری، چون آب بدن را خشک می کند. انر‍ژی ات هم زیاد می شه، اگه خالی اش نکنی می تونه باعث مرگ بشه. اگه یک هو چهار پنج تا قرص پشت سر هم هم بخوری، ممکن است بمیری".
محمد هم تنها خاطراتی که از مصرف این مواد دارد، در حد اتفاقات گاه خنده دار است. او از یکی از بچه های دوره سربازی اش تعریف می کند که نگهبان اسلحه خانه است: "قرص را در چای اش حل کرده بودند؛ بعد از مصرف، کپسول آتش نشانی را برداشته بود و بقیه را خاموش می کرد. ۸ ماه بهش اضافه خدمت خورد که البته بخشی اش بعدا بخشیده شد".
چه کسانی با چه قیمتی؟
تحقیقات یک گروه علمی در ایران نشان می دهد که ۱۵ تا ۳۵ ساله ها بیشترین افراد مصرف کننده مواد توهم زا و روان گردان هستند. تعداد مصرف کنندگان در مردان هم دو برابر زنان تخمین زده می شود.
ال.اس.دی تکه های کاغذی آغشته به ماده مخدر است که معمولا تصویری روی آن نقش بسته است
اشکان، درباره مارک های مختلف این قرص ها می گوید: "از میان مارک های مختلفی که موجود است، بهترین اش موتورولا است. آیس، هوندا، میتسوبیشی و فرشته نمونه های دیگر این قرص ها هستند".
او مواد فروش ها و کسانی که به فروش شیشه و کراک مشغولند را عوامل توزیع این قرص ها معرفی می کند.
بهروز هم ناصر خسرو را محل تهیه آن ها می داند. او معتقد است مراکز عمده تولید این داروها در اندونزی و مالزی مستقر هستند. او درباره قیمت این مواد می گوید: "هر بسته از سه تا چهار هزار تومان به بالا قیمت دارد. انواع ایرانی این قرص ها هم هست که با هرویین مخلوطش می کنند و هم مخدر است و از مرغوبیت قرص می کاهد و هم خطرناک است. بسته های خارجی قرص ها هم بین ۱۲ تا ۱۳ هزار تومان قیمت دارد".
سرهنگ کشفی، معاون مبارزه با مواد مخدر فرماندهی انتظامی تهران بزرگ اخیرا در مصاحبه ای با ایسنا، خبرگزاری دانشجویان ایران، درباره قیمت این موا

/ 1 نظر / 105 بازدید
patriotic

ای کاش با دعا آرامش شروع میکردی. خداوندا آرامشی عطا فرما تا بپذیرم آنچه را که نمی توانم تغییر دهم. شهامتی که تغییر دهم آنچه را که می توانم. و دانشی که تفاوت این دو را بدانم. آمین patriotic هستم یک معتاد دو سال 7 ماه و 23 روز پاکی دارم[گل]