ال.اس.دی (LSD) چیست؟

ال.اس.دی (LSD) چیست؟

ال.اس.دی نخستین دارویی است که در گروه توهم زاها قرار گرفت. اولین بار در سال 1938 توسط شیمی‌ دان سوئیسی بنام دکتر‌هافمن ساخته شده اما خواص آن در سال 1943 زمانی که بصورت اتفاقی توسط دکتر‌ هافمن مصرف شد مشخص گردید.
این ماده در دهه 1960 شهرت خاصی پیدا نمود و به مرور زمان از استعمال آن توسط مردم کاسته شد لیکن در دهه 1990 مجدداً در میان دبیرستانیها و دانشجویان شهرت پیدا کرد واین ماده بعنوان ابزار جنبش ضد فرهنگ در غرب مورد استفاده قرار گرفت.
استفاده پزشکی
درحال حاضر این دارو هیچگونه استفاده پزشکی ندارد. گرچه در دهه 1950 این دارو ( بنام Delgsid)توسط برخی روانپزشکان برای درمان احساسات سرکوب شده مورد استفاده قرار می‌گرفت. سازمان سیا (CIA) نیز آزمایشات خود را بر روی انسان بصورت مخفیانه جهت بازپرسی ا زمتهمان انجام داد. در سال 1966 استفاده از این ماده در آمریکا بدلیل پیامدهای بهداشتی و درمانی آن ممنوع اعلام شد.
وابستگی روانی : 
وابستگی جسمی‌: 



مقاومت داروئی
این نکته‌حائز اهمیت است که به مرور زمان و با استفاده مکرر از این ماده ایجاد مقاومت داروئی می‌کند و لذا برای ایجاد احساس اولیه از دوزه‌های بالاتری می‌بایست استفاده شود.

مدت اثر
‌ تاثیرات روانی 60-30 دقیقه پس از مصرف ماده شروع می‌شود و حدوداً 12 ساعت باقی می‌ماند. اوج این تاثیرات حدوداً 5 ساعت پس از مصرف ال اسی دی می‌باشد. تاثیرات روانی این ماده وابسته به وضعیت جسمی‌فرد مصرف کننده ونیز محیط فیزیکی که فرد در آن قرار دارد می‌باشد.

روشهای سوء استعمال
این ماده غالباً درفرم قرص و یا کاغذ خشک کن یافت می‌شود که غالباً همراه الکل و یا آب بلعیده می‌شود.

اثرات
اثرات آگونیستی و آنتاگونیستی در سطح گیرنده‌های سروتونینی از خود نشان می‌دهد همچنین فرضیه ی دیگری براین باور است که LSD موجب افزایش فعالیت درغشاء مغزی و قسمت جلوی مغزی (limbic Forebrain) می شود.

مصرف بیش از اندازه (Overdose)
موجب میدریاز, افزایش فشار خون خفیف، تپش قلب (تاکی کاردی) و ندرتاً افزایش دمای بدن ( هیپرترمی‌)و از نظر رفتاری استعمال کننده ممکن است درونگرا ویا مضطرب شود. تاثیرات نامطلوب غالباً در افراد تازه کار یا افرادیکه اشتباهاً LSD مصرف نموده اند حادث می‌شود.

منبع : معاونت سلامت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی

----------------------------------------------------------------------------------------------

ال اس دی(LSD) یا لیسرژیک اسید دی اتیل آمید یک ماده توهم زای قوی است.
اصطلاح "توهم زا" به دارویی اطلاق می شود که می تواند ادراک فرد را از واقعیت تغییر داده و حواس وی را به شکلی کاملاً مشخص، از مسیر طبیعی منحرف کند.
LSD در ابتدا از "ارگوت" به دست آمد. ارگوت، قارچی است که بر روی چاودار و سایر غلات می روید. اثر توهم زای LSD برای اولین بار در سال ۱۹۴۳ توسط دکتر آلبرت هوفمن شیمیدان پژوهشگر در یک شرکت دارویی در سوئیس کشف شد.
بررسی های اولیه برای جست و جوی کاربردهای بالقوه دارو، در افزایش آگاهی ما نسبت به انواع خاصی از بیماری های روانی نقش داشت.
LSD موضوع پژوهش های متعددی در سال های ۱۹۵۰ و اوایل ۱۹۶۰ بوده است. در این پژوهش ها نقش درمانی تجربه ناشی از توهم زایی دارو در درمان الکلیسم مزمن و بیماری های روانی و کمک به بیماران رو به مرگ در پذیرش آنچه در پیش رو دارند، مورد بررسی قرار گرفت. LSD، همچنین مورد توجه سازمان سیا قرار گرفت و این سازمان کاربرد این دارو را در جنگ روانی آزمایش کرد.
کاربرد LSD به صورت تفننی و برای سرگرمی در سال های ۱۹۶۰ در آمریکا فزونی گرفت یعنی زمانی که توانایی دارو در انبساط ذهنیبه وسیله دانشمندی از هاروارد به نام تیموتی لوی و رمان نویس معروف کن کیی مورد تاکید قرار گرفت.
بعدها نگرانی های موجود درباره اثرات احتمالی مصرف طولانی مدت LSD، به وضع قوانین تازه ای برای محدودکردن استعمال آن در آمریکا منجر شد.
LSD، اکثراً در آزمایشگاه های غیرمجاز ساخته می شود و تولید آن تنها در مقادیر بسیار اندک برای اهداف تحقیقاتی، مجاز است.
LSD خالص، یک پودر بلوری سفید است که در آب حل می شود. LSD بدون بو و اندکی تلخ مزه است. دوز موثر داروی خالص، کمتر از آنی است که قابل رویت باشد (۲۰ تا ۸۰ میکروگرم). LSD
معمولاً در کاغذهای مربعی شکلی که در محلول حاوی LSD، خیسانده شده اند (خشک کن) قرص ها و حبه های پودری مینیاتوری (میکرودات) یا چیپس های ژلاتینی (شیشه پاک کن) بسته بندی می شود. گاهی بر روی بسته بندی های خشک کن اشکالی از شخصیت های کارتونی را چاپ می کنند.
مصرف LSD در سال های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ به اوج خود رسید و این امر رابطه تنگاتنگی با رواج هیپی گری در آن دوره داشت. میزان مصرف LSD در سال های ۱۹۸۰ کاهش یافت و دوباره در سال های ۱۹۹۰ شروع به افزایش کرد.
LSD معمولاً از راه دهان بلعیده می شود و یا بر روی زبان گذاشته می شود. اما گزارش هایی در مورد استنشاق یا تزریق آن وجود دارد.
● تاثیرات مخرب LSD بر فرد بستگی به چند چیز دارد:
ـ سن فرد چقدر است؟
ـ چقدر به دارو حساس است؟
ـ چند وقت یک بار و هر بار چقدر دارو مصرف می کند؟
ـ برای چه مدتی است که دارو را مصرف می کند؟
ـ از چه راهی دارو را مصرف می کند؟
ـ محیط فرد چگونه است؟
ـ آیا به اختلالات و بیماری های روانی یا داخلی مبتلا است؟
ـ اثرات جسمانی LSD می تواند شامل خواب رفتگی، افزایش سرعت ضربان قلب، کاهش قدرت تطابق دید، لرز، تهوع، لرزش، ضعف و گشادی مردمک ها باشد.
ـ مصرف کنندگان LSD علائم روانپریشی های نسبتا درارمدت مانند اسکیزوفرنی یا افسردگی های شدید را نشان می دهند.
ـ LSD مانند مواد اعتیادآوری چون هروئین یا سایر شبه افیونی ها، نیکوتین، آمفتامین و .. خطرناک است.




همشهری آنلاین

 

-------------------------------------------------------------------------------------------

/ 0 نظر / 12 بازدید